۱۳۳۹ مطلب
دونالد ترامپ در دیدار اخیر با زلنسکی رویکردی توهینآمیز و متمایل به مسکو نشان داده و در تلاش است اوکراین را به پذیرش توافقی وادارد که بخشهایی از خاکش را به روسیه واگذارد. چنین توافقی، بهرغم ظاهر صلحجویانهاش، میتواند مقدمه فروپاشی داخلی اوکراین و بازگشت تهاجم روسیه باشد. در این میان، اروپا ناتوان از جایگزینی حمایت نظامی آمریکا، در برابر جاهطلبیهای پوتین آسیبپذیرتر شده و اجلاس بوداپست به نقطهای سرنوشتساز برای آینده جنگ تبدیل میشود.
گزارش واشنگتنپست رابطه پرتناقض ترامپ و پوتین را بررسی میکند و میگوید ترامپ با وجود تهدید به تحریم، بارها از مواضع سخت در برابر مسکو عقبنشینی کرده است. نشست بوداپست نیز ادامهٔ همان روند دیدار آلاسکا دانسته میشود و تلاشی بینتیجه برای صلحی خیالی است. در حالیکه روسیه در میدان جنگ فرسوده شده و اروپا با آزادسازی ۲۰۰ میلیارد دلار از داراییهای مسکو عملاً جای آمریکا را در حمایت از اوکراین گرفته، ترامپ هنوز در برابر پوتین نرم و مردد است.
دیدار اخیر دونالد ترامپ و ولودیمیر زلنسکی در کاخ سفید، پروندهٔ موشکهای کروز تاماهاوک را به کانون سیاست خارجی آمریکا بازگردانده است. این سلاح دوربرد که نماد قدرت نظامی واشنگتن از دههٔ ۱۹۸۰ تاکنون است، در صورت انتقال به اوکراین میتواند موازنهٔ جنگ را تغییر دهد و همزمان اهرمی دیپلماتیک برای فشار بر مسکو باشد. با این حال، محدودیت فنی، کمبود موجودی و نگرانی پنتاگون از تضعیف بازدارندگی در برابر چین، تصمیمگیری را پیچیده کرده است. کرملین هشدار داده که چنین اقدامی بهمنزلهٔ ورود مستقیم آمریکا به جنگ…
ماه گذشته این نکته آشکار شد که ناتو به هیچ وجه آماده جنگی بزرگ نیست. وقتی جت های جنگنده گرانقیمت کشورهای عضو ناتو مجبور شدند برای ساقطکردن چند پهپاد ارزان قیمت که به حریم هوایی ناتو نفوذ کرده بودند، به پرواز درآیند، شوک بزرگی به ناتو وارد شد.
کاخ سفید در حال بررسی ارسال موشکهای دوربرد تامهاوک به اوکراین است؛ اقدامی که پوتین آن را «مرحلهای تازه در تشدید تنشها» خوانده است. این موشکها میتوانند توان حملات اوکراین به تأسیسات نفتی روسیه را چند برابر کنند، بیآنکه ذخایر تسلیحاتی آمریکا را بهطور محسوس کاهش دهند. با وجود مزایای عملیاتی و انبوه ذخایر، مخالفت پنتاگون و نیاز آمریکا به این سلاحها برای مهار چین، تصمیم را دشوار کرده است. چالش فنی پرتاب زمینی و واکنش روسیه نیز موانع کلیدی این سیاستاند.
چرخش تازهٔ ترامپ در قبال جنگ اوکراین، بیش از آنکه نشانهٔ تغییر واقعی سیاست باشد، ابزاری برای واگذاری بار تشدید درگیری به اروپا است. این تغییر محصول کارزار نفوذی کییف و متحدان اروپایی در واشنگتن است تا ترامپ را از فشار بر زلنسکی واداشته و به سمت حمایت لفظی از ادامه جنگ سوق دهند. در عمل، او همچنان سیاست «اول آمریکا» و پرهیز از مداخله مستقیم را حفظ کرده و صرفاً نقش فروشندهٔ سلاح را برعهده میگیرد؛ راهبردی پرریسک که ریسک تشدید تنش و سوءمحاسبه میان ناتو و روسیه را بالا میبرد.
فعال رسانه نوشت: این روزها خبرهای جسته و گریخته و گنگ و مبهمی از ورود هواپیماها و پهپادهای روسی به قلمرو شماری از کشورهای اروپای شرقی از جمله لهستان، فنلاند و جمهوری لیتوانی در حوزۀ بالتیک منتشر میشود. ترامپ خواستار سرنگونی این هواپیماها شده است. آیا روسیه به قصد تحمیل شرایط خود برای پایان دادن به جنگ اوکراین، به ماجراجویی علیه اروپا دست زده است؟
دونالد ترامپ پس از دیدار با زلنسکی موضع خود را تغییر داد و اعلام کرد اوکراین میتواند سراسر خاکش را بازپس گیرد؛ چرخشی که تنها پنج هفته پس از تاکید او بر واگذاری بخشی از سرزمین اوکراین به روسیه رخ داد. این موضع تازه با تردید مشاوران و متحدان اروپایی روبهرو شد و حتی وزیر خارجهاش آن را نقض کرد. ترامپ در سازمان ملل پوتین را به دلیل طولانی شدن جنگ و بحران اقتصادی روسیه «ببر کاغذی» نامید، اما استراتژی مشخصی برای حمایت نظامی از اوکراین و تعهد به ناتو ارائه نکرد.
دونالد ترامپ گفت:هم پوتین و هم زلنسکی به اردوغان احترام میگذارند. همه به اردوغان احترام میگذارند و من هم واقعاً به او احترام میگذارم.
روسیه با موجهای انبوه پهپادهای ارزانقیمت، الگوی نبرد را به جنگی فرسایشی تبدیل کرده است. حمله ۸۶۰ فروندی سپتامبر و نفوذ پهپادها به لهستان و رومانی، دامنه تهدید را فرامنطقهای کرده است. برتری هزینهای پهپادهای ۲۰ تا ۵۰ هزار دلاری در برابر رهگیریهای میلیوندلاری، توازن را برهم زده است. اوکراین با ارتش پهپادها و سامانههای نوین دفاعی واکنش نشان داده است. غرب ناگزیر به بازنگری دفاع هوایی و بازتعریف سازوکارهای اقتصادی–نظامی شده است.
