۱۰۸۸ مطلب
«شبکه خبر مهم نیست ما کار خودمان را میکنیم». اما مشکل اینجاست که رویکرد و فعالیتهای غیرحرفهای صداوسیما برای کشور و مردم و دولت، هزینه ساز است. دولت نمیتواند با نادیده گرفتن رفتارهای صداوسیما، به کار خود ادامه دهد. رفتارهای صداوسیما برای مردم، کشور و حتی دولت، هزینه ساز است.
کمیسیون فرهنگی مجلس در هفتهای پر اعتراض به صداوسیما، طرح «صیانت ۲» را بررسی کرد؛ طرحی که بر اساس آن، صداوسیما نقش ناظر و قاضی فعالیت مردم و رسانهها را خواهد داشت و مخالفان آن، آن را خلاف قانون اساسی میدانند.
وزیر کار دولت سیزدهم در واکنش به انتقادکنندگان از رسانه ملی اعلام کرد که آنان خواسته یا ناخواسته به عضویت تیم جنگ رسانهای دشمن درآمدهاند!
سیدشهابالدین طباطبایی، روزنامهنگار و عضو شورای اطلاعرسانی دولت، با بیان اینکه «هر روز در صداوسیما ۹۶ میلیارد تومان از پول مردم خرج میشود»، گفت: اگر سلایق، مطالبات و دغدغههای مردم دیده نشود، این پول جای درستی مصرف نشده. درحالی که رسانه های خصوصی برای مناظره روحانی و جلیلی اعلام آمادگی کردند چرا صدایی از صداوسیما در نیامد؟ سلایق مختلف باید در صداوسیما حضور داشته باشند تا رسانه ملی باشد، اگر رئیس صداوسیما خوشش نمیآید، نیاید.
در یکی از برنامههای شبکه افق صداوسیما، ویدئویی پخش شد که واکنشهای زیادی را به دنبال داشته است. در این برنامه، تصاویری از مراکز نظامی در شرق تهران و محدوده سرخهحصار که در جریان جنگ دوازدهروزه هدف حمله اسرائیل قرار گرفته بودند، بهاشتباه بهعنوان مراکز نظامی اسرائیل که مورد اصابت موشکهای ایران قرار گرفتهاند، معرفی و پخش شد.
یک جامعهشناس، با انتقاد از سیاستهای فرهنگی و رسانهای دهههای اخیر، معتقد است که جامعه ایران با «بحران مرجعیت» روبهرو شده است.
«مسئله یک برنامه نیست؛ شیوه تفکر است که مانند یک نیرو در تعبیر علمی فیزیک از بین نمیرود بلکه از جسمی به جسم دیگر منتقل میشود. اثر آن به صورت تغییر انرژی یا انتقال حرکت در سیستم ظاهر میشود.» از دید کارشناسان مرجعیت صداوسیما با بحران وجودی طرف است.
یک نماینده مجلس گفت: صداوسیما بعضی برنامههایش بهجای اینکه مردم را همسو کند و وحدت ایجاد کند، مجریهایی آورده برای جذب مشتری در قالب دلقک و فکاهی که متأسفانه بعضی حرفهایی را میزنند که جامعه را دچار تشنج میکنند، خواهش میکنم آقای جبلی جلوی این برنامهها را بگیرند تا مردم دچار انشقاق نشوند.
نبود چارچوب روشن، غلبه نگاه جناحی و پخش برنامههایی با مجریانی که بیپروا به مخالفان توهین میکنند، صداوسیما را به میدان یک دربی سیاسی شبیه کرده بود؛ جایی که هدف نه روشنگری، بلکه پیروزی یک تیم خاص است.
فعال سیاسی گفت: زمانی که جامعه احساس میکند صداوسیما انتقالدهنده پیامهای او نیست و بیشتر در پی جمعبندیهای فکری و ایدئولوژیک طیف خاصی است، اعتماد عمومی بهتدریج کاهش مییابد. در چنین شرایطی، جامعه مطالبهگر به سمت پلتفرمهای دیگر سوق پیدا میکند و پیامها از مجاری دیگری به جامعه تزریق میشود.
