ادبیات

تفال به حافظ: چنگ خمیده قامت می‌خواندت به عشرت / بشنو که پند پیران هیچت زیان ندارد

فال امروزتان را از حضرت حافظ بخواهید که می‌فرماید: ای دل طریق رندی از محتسب بیاموز / مست است و در حق او کس این گمان ندارد

عبدالرحمن جامی؛ آخرین شاعر بزرگ دوره طلایی ادبیات فارسی!

عبدالرحمن جامی ازجمله شاعرانی به شمار می‌رود که هم در زمان حیاتش و هم پس‌از آن، از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده است. جامی را با لقب خاتم‌الشعرا می‌شناسند؛ چراکه بسیاری از اهالی ادب معتقدند که او آخرین شاعر از نسل شاعران پرآوازه ایران در روزگار گذشته بوده است.

تفال به حافظ: چندان گریستیم که هر کس که برگذشت / در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست

فال امروزتان را از حضرت حافظ بخواهید که می‌فرماید: عمریست تا ز زلف تو بویی شنیده‌ام / زان بوی در مشام دل من هنوز بوست

شمس لنگرودی و سیاستی که تبدیل به شعر شد

شمس لنگرودی مانند بسیاری از روشن‌فکران و شاعران زمانه‌اش، در طول دوران زندگی خود، با تغییرات مهمی در دیدگاه‌هایش روبه‌رو شد. تجربه زندان و فعالیت‌های سیاسی، او را به‌سوی سکوتی طولانی و درعین‌حال سرشار از بالندگی ادبی هدایت کرد.

تفال به حافظ: گویند رمز عشق مگویید و مشنوید / مشکل حکایتیست که تقریر می‌کنند

فال امروزتان را از حضرت حافظ بخواهید که می‌فرماید: فی الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر / کاین کارخانه‌ایست که تغییر می‌کنند

گوهرشادبیگم؛ بانویی که تیموریان را شیفته هنر و ادب کرد

در روزگاری که نام تیموریان با شمشیر و کشتار گره خورده بود، حضور زنی از خانواده‌ای اشرافی ورق را برگرداند. گوهرشادبیگم، بانی مسجد باشکوه گوهرشاد، با تکیه بر نفوذ خود در دربار، به حمایت هدفمند از هنر و ادبیات پرداخت و پایه‌های اصلاحات فرهنگی در حکومت تیموریان را بنا گذاشت؛ اصلاحاتی که ثمره آن در سرنوشت فرزندانش و شکوفایی هنر ایرانی به‌روشنی دیده می‌شود.

تفال به حافظ: آشنایی نه غریب است که دلسوز من است / چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت

فال امروزتان را از خواجه شیراز بخواهید که می‌فرماید: ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم / خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت

شعر گفتن ساده فرض شده است/ ارتباط کمرنگ نسل جوان ایران با ادبیات، به‌دلیل آموزش بد است/ آموزش و پرورش باید نوآیین شود

جویا معروفی در گفت‌وگو با فرارو گفت: «من تصورم می‌کنم که از یک‌جایی به بعد، شعر گفتن ساده فرض شد. گروهی فکر کردند به این دلیل که شاملو وزن و قافیه را کنار گذاشت، پس به‌راحتی می‌شود شعر گفت. یعنی شعر که در گذشته تعریف وجودی داشت که کلامی است موزون و مخیل و مقفی، بعداز شاملو با آنچه نداشت سنجیده شد: چیزی که وزن ندارد، قافیه ندارد و... . در چنین شرایطی است که شعر گفتن ساده فرض می‌شود. به قول اخوان که می‌گفت: عزیز جان، این شاملو خودش خوب است ولی تالی فاسد دارد.»

تفال به حافظ: چه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را

فال امروزتان را از حضرت حافظ بخواهید که می‌فرماید: مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است / کجا همی‌روی ای دل بدین شتاب کجا

مردم دچار توهم دانایی شده‌اند/ خرده‌دانش از نداشتن دانش مخرب‌تر است / اگر شاهنامه فردوسی نبود امروز تا ژاپن عربی صحبت می‌کردند

کتاب خواندن ژست نیست؛ فرایندی است برای تفکری عمیق‌تر. حالا که جامعه از کتاب‌خوانی روی برگردانده هزینه‌ای می‌پردازد که به زعم جامعه‌شناسان سنگین است؛ مطالبه‌گری و آگاهی.